Wszystko o jedzeniu i gotowaniu

Zapie­kanka ziem­nia­czana… brzmi cie­ka­wie… wygląda smacz­nie… i pysz­nie smakuje!

Czyli pod­sta­wowe kry­te­ria zostały speł­nione. Z pozoru trudna do wyko­na­nia potrawa, ale w rze­czy­wi­sto­ści nic nad­zwy­czaj trud­nego. Potrze­bu­jemy bram­bory czyli ziem­niaki, kar­to­fle, grule, pyry jak zwał tak zwał, każdy wie o co chodzi.

Prze­pis zaczerp­nięty z jed­nego z kuli­nar­nych pro­gra­mów, ale zmo­dy­fi­ko­wany i dosto­so­wany do potrzeb ?nie­prze­cięt­nego” czło­wieka. Zamiast wymyśl­nego, dro­giego sera… zastą­piono go bryndzą.Nie jest to jed­nak konieczny skład­nik, ale z nim potrawa pod­cho­dzi lekko góral­ską nutą, hej! Nie ma co pisać dalej trzeba się brać za pich­ce­nie…

Skład­niki:

1. około 5–6 ziemniaków
2. boczek wędzony około 30 dag
3. cebulka
4. ser żółty
5. ser bryn­dza (tutaj to nasza inno­wa­cja — wy może­cie użyć innego serka, który lubi­cie, uży­cie bryn­dzy nie konieczne jeśli nie macie. Można dodać inny gatu­nek sera)
6. mar­ga­ryna do wysma­ro­wa­nia naczy­nia żaroodpornego
7. olej
8. pół lampki bia­łego wina (nie jest konieczne)

Spo­sób przyrządzenia:

• Ziem­niaki myjemy w wodzie. Następ­nie gotu­jemy w ?mun­dur­kach” czyli w skórce. Oczy­wi­ście wodę solimy tak jak byśmy goto­wali obrane ziem­niaczki. Można do goto­wa­nia dodać dwa ząbki czosnku — jesli ktoś lubi.
• W tzw. mię­dzy­cza­sie sma­żymy pokro­jony w paski boczuś. Doda­jemy pokro­joną w krążki cebulkę. Wszystko dalej razem sma­żymy aż cebulka się nie zeszkli
• Kiedy boczek i cebula będą gotowe, odsta­wiamy na bok.
• Ugo­to­wane i ostu­dzone ziem­niaki obie­ramy ze skórki — z ?mun­durka”. Następ­nie kro­imy w plastry.
• Teraz ukła­damy wszystko war­stwami: na posma­ro­wane dno naczy­nia żaro­od­por­nego kła­dziemy pokro­jone w pla­stry ziem­niaki. Kolejna war­stwa to boczuś i cebulka. Na to pokro­jony w pla­stry serek żółty. Kolejna war­stwa ziem­nia­ków. I kolejna war­stwa boczku z cebulką. Kła­dziemy serek bryn­dza, itd. Na górze zale­camy umie­ścić ser żółty.

Ilość warstw zależy od naszej fan­ta­zji, wiel­ko­ści naczy­nia żaro­od­por­nego i wyczer­pa­nia składników.

• Następ­nie pole­wamy wszystko bia­łym winem. Około pół lampki — szklanki sta­now­czo wystarczy.
• Wsta­wiamy do roz­grza­nego pie­kar­nika na ok. 15 — 20 minut. Wszystko pie­cze się w tem­pe­ra­tu­rze 220– 250 stopni. ( oczy­wi­ście można piec dłu­żej, bo to cho­dzi o to żeby serek się faj­nie roz­pu­ścił i winko odpa­ro­wało). Po tym cza­sie zapie­kanka jest gotowa do jedzenia.

Zapie­kankę naj­le­piej poda­wać na cie­pło, wtedy sma­kuje naj­le­piej, naj­smacz­niej tak, że palu­chy lizać. Oczy­wi­ście można ją skon­su­mo­wać z sałatką. Można z jakimś sosi­kiem i też będzie pycha. Spo­sób poda­nia zależy od naszych pomy­słów. W każ­dym bądź razie ja jestem zachwy­cona zapie­kanką, bo jest pro­sta w wyko­na­niu i w miarę tania. Nie oszu­kujmy się każdy z nas lubi zjeść coś dobrego i coś taniego… na tym polega cały amba­ras żeby tanio, pysz­nie zjeść i pełny brzu­szek mieć Pozo­staje mi życzyć wam — Smacznego!